BİR SENDİKACI OLARAK

Bir önceki yazımda özelleştirme mağdurlarını anlatmaya çalışmıştım. Yine aynı yazımda sendikal anlayışımın, sınıf ve kitle sendikacılığı olduğunu ve bir sonraki yazımda bunu biraz açmaya çalışacağımı yazmıştım. Evet sendikal mücadelenin içinde yer aldığımdan beri sınıf ve kitle sendikacılığını esas alarak yola koyulmuş, bu çerçevede hizmet etmeye çalışmaktayım.

Peki niye sınıf ve kitle sendikacılığı…….?

Çünkü sınıf bilincini alamamış bir işçinin, değişen dünya koşullarına uygun sınıfsal ve örgütsel bir karşı duruş geliştirmesi mümkün değildir. Yaşam, bütün yönleriyle (Ekonomiksel, Üretimsel, Tüketimsel, Teknolojik v.s) hızlı bir değişim içindedir. Üretim araçlarını ellerinde bulunduran kapitalistlerin denetiminde yaşanan bu değişimler karşısında gerekli olan sendikal stratejiler ve taktikler geliştirmeyen işçi sınıfı, kapitalistlere boyun eğmek zorunda kalmaktadır.

Peki bu yenilgi kader midir? Yada kaçınılmaz son mudur ?

Bana göre değildir ! Her ne kadar karşıdaki güç devasa bir güce sahipse de bununla mücadele edebilmenin kudreti bizim beyinlerimizde olduğunu düşünüyorum. Yeter ki o cevheri ortaya çıkarıp işleyebilelim. Ve aslında ülkemizde yaşanan darbelerle (Askeri-Sivil) bizlere biçilen rolü oynuyoruz gibime geliyor. Ne yaparsak yapalım, yenilmeye mahkûmuz anlayışını içten içe bize kabullendirtmiş bir tablo olarak görmekteyim. Önyargıları, gerçekmiş gibi yaşamaya başladık. Çalışanlara büyük haksızlıklar yapıldı. Örneğin, “Aydın”lar farklı bir toplumsak kesim olarak görüldü, işçiler aydın olamazlar gibi çok dar elbiseler giydirildi. Ve yıllar boyunca sağımızı solumuzu sıktığı halde biz bu elbiseyi giymeye devam ettik. Oysa, geleceği kuracak olan güç, aydın işçilerin önderliğindeki işçi hareketiydi.

Bütün dezavantajlarımıza rağmen, sınıfsal bilinci almış işçilerin bilimsel ve demokratik örgütlülüğünün bu karanlıkları aşacağına inanmaktayım. Bizim sınıfsal bilinçten yoksunluğumuz, sermayenin istediği gibi at koşturmasına sahalar yaratmaktadır. Kendi özgücümüze olan güvensizliğimiz ve dayanışma kültürümüzdeki çürümüşlükten dolayı; yasaların aleyhimize çıkmasına, özelleştirmelerin yaşanmasına, 4-C gibi kölecilik dayatmalarına maruz kalmaktayız.

İşte bu yüzden sınıf bilincini alan işçi ve önderlerden yola çıkmak gerekmektedir. Unutmayalım ki, Kapitalizme karşı başarımız sınıf bilinci ve sınıf örgütlülüğümüzdeki düzeyimizle doğru orantılıdır.

Peki niye kitle sendikacılığı ?.....

Sendikaları oluşturan üyelerin, düşünsel eğilimleri, ırkları, dinleri, dilleri farklı farklı olabilir. Bu farklılıkların tümünün insanın temel hak ve özgürlükleri olarak kabul etmekteyiz. Ve her üyemizin herhangi bir sınır konulmaksızın kendine ait bu değerleri özgürce yaşamasından yanayız. Önemli olan bütün bu farklılıkları kabul ederek ortak amaçlar ve çıkarlar doğrultusunda bir arada mücadele etmektir.

Emek ve sermaye var olduğu sürece, aralarında bir çıkar çatışması yaşanır. Bu çatışmada emeğin çıkarını korumak esasıyla hareket edebilmemiz için; kendi aramızda örgütlülüğü eksiksiz olarak sağlamak zorundayız. Örgütlülüğümüzün sağlıklı olabilmesi içinde, herhangi bir üyemiz diğer bir üyemizin temel hak ve özgürlüklerinizi yaşayabilmesi için sonsuz dayanışma içinde olması gerekmektedir. Bu aynı zamanda hem sınıfsal bir görevimiz hemde insani bir sorumluluğumuzdur.

Bir dip not olarak ta, bölgemizdeki sendikal anlayışın çerçevesini biraz açmakta fayda görmekteyim. Zira zaman zaman haksız eleştirilere de maruz kalmaktayız.

Bölgemizdeki toplumsal olaylara karşı duyarlılığı sendikal bir gereklilik olarak görmekteyiz. Zira üyelerimizi etkileyen her şey sendikal anlayışımızın çerçevesi içerisinde yer almaktadır. Bölgemizde yaşanan olaylardan dolayı, çalışma özgürlüğümüz, seyahat etme özgürlüğümüz, eğitim özgürlüğümüz, sosyal ve ekonomik hayatımız bir bütün olarak etkilenmektedir. Üyelerimizin görevlerini icra ederken karşılaştıkları tehlikeler düşünüldüğünde sendikacı olarak duyarsız kalmamız kabul edilemez. Gerek insanın (üyemizin) temel hak ve özgürlükleri gerekse de çatışmalı ortamda heba edilen kaynakların doğru değerlendirilip üyemize dönüşü açısından da fikir beyan etmemiz, Türkiye"deki bütün herkesime karşı duyduğumuz sorumluluğun bir gereğidir.

Dünyadaki ve ülkemizdeki baş döndürücü olayların arkasında sürüklenen değil, Gündemi belirleyecek sınıf ve kitle sendikacılığının egemen olacağı yarınlar dileği ile herkesi selamlıyorum….

Beşir VURAL